Een volslanke vrouw op de racefiets

Voordat ik moeder werd was ik nogal een mountainbike liefhebber. Ik fietste dus van Vlaardingen naar Rotterdam en natuurlijk was dat makkelijker voor mij. Ik heb het altijd leuk gevonden om in de natuur te mogen fietsen en de vrijheid te beleven.

Voor een Afrikaans meisje die opgroeide op een platteland waar de natuurlijke natuur overheerste was dit het enige compensatie die ik dan had. Alleen een beetje fietsen in de lente, zomer en misschien ook herfst als het niet al te hard waait of regent.

De interesse om de Nederlandse natuur en landschap te leren kennen heb ik nog steeds en daardoor nu ook in een van de mooiste dorpen van Nederland wonend.

Hoe ik op het idee van racefietsen kwam was via een sportschool waar ik vroeger heen ging, de Club-Fit in Vlaardingen waar Huub de spinning les gaf. De allereerste keer was best spannend, je kent het dat moment waar je tussen mensen staat die al een racefiets hebben thuis, die alle praatjes kennen van de racefiets wereld en natuurlijk de beste ritme kennen van de spinning.

Ik vond de muziek al meteen erg cool! Dat was een van de mooiste drive waarvan ik nog steeds vind dat de meeste mensen doot muziek en buiten fietsen gestimuleerd raken.

Ritme gevoel speelt inderdaad een belangrijk rol bij muziek in combinatie met spinnen. Ik vond het zoo leuk dat ik elke week toch een deel van wilde maken.

Het gevoel voor racefietsen als sport begon al in 1997 toen ik net een jaar in Nederland was uit Zimbabwe vandaan. Ik werd uitgenodigd door een van mijn studiegenoten om naar ‘s-Hertogenbosch  waar ik voor het eerste de Le Tour de France heb gezien.

Ik kon opgegeven moment een racefiets kopen en dit gevoel werd ook aangesterkt door mijn man die zelf ook een Bianchi fiets heeft. We hebben toen af en toe kleine rondjes gefietst in Vlaardingen, Schiedam en het Westland. Dit vonden we het erg leuk, nu verbindt dit ons ook, want we kunnen af en toe samen de natuur in, zeker in Nieuwkoop waar wij nu wonen.

 

Mijn eerste kindje is door middel van een keizersnede geboren en de tweede ook. Ik merkte echt dat ik daardoor minder makkelijk kon sporten en bewegen.

Want na de tweede zwangerschap wilde ik weer gaan spinnen en heb het toch gedaan, we woonden inmiddels in Den Haag.

Zijn er misschien angsten of belemmeringen?

Ik zeg wel toch ja, want ik herinner me nog dat de eerste keer dat op ik mijn racefiets stapte, werd ik door bijna iedereen die ik tegenkwam bekeken. Het was net of er iets nieuws was ontstaan.

Wat ik ook niet moet vergeten te zeggen is dat dit ook erg in mij speelde omdat ik ergens aanvoel dat ik  in een maatschappij leef waar men snel elkaar oordelen. Dit niet omdat ze er wat aan kunnen doen maar omdat de Fashion of te wel mode industrie en de merken dit voor ons wel bepalen. Wanneer kan een merknaam bepalen welke type mens wel voor een bepaald activiteit is geschikt? In dit geval dus racefietsen.

Ja ik vind wel dat ik nog nooit een volslanke vrouw heb gezien op de racefiets terwijl ik best wel vind dat er genoeg zijn die dit kunnen. Veel forse vrouwen zouden best  mogen wielrennen.

Er worden geen voldoende passende maten wielrenner kleding aangeboden voor iemand die wat grotere maat heeft, terwijl wielrennen een van de hobby sport is waar je ook kunt gebruiken om fit te voelen uiteindelijk.

Wat dan als een vrouw volle rondingen heeft? Niet wielrennen?

Niks ervan, ik kan het! En ik heb best een flinke maat wat kleding betreft. We is het zo dat mijn lichaam heel mooi is getailleerd en daardoor niet altijd passend in de wielrenner broeken en de lange shirts. Weet je waarom? dan blijf het shirt steeds omhoog kruipen.

rwc-korte-broek-vrouwveela-lange-fietsbroek-700pk812veela-lange-fietsbroek-700pk812

In de bestaande winkels waar je werkelijk wielrennen kleding kan passen, zijn er bijvoorbeeld alleen broekjes die net boven je volle billen vallen. Al zou je een lang zweet shirt aan doen, blijft de broek afzakken, wegens het type beweging die je maakt tijdens het fietsen en tegelijkertijd de shirt ook nog es omhoog.

Het idee achter mijn verhaal is:

Doordat we eigenlijk gewend zijn om bepaalde zaken zo te zien, bijvoorbeeld, zogenaamde leuke kleren staan mooier bij een slanke vrouw, dus deze slanke vrouw of man is de enige ook die wij op een racefiets zien. Wordt dus dit soort beeld als de ideale beeld gezien. Daarmee doen we dan mensen zoals ik of meer mensen die graag zouden willen wielrennen te kort.

Goede conditie hebben en slank zijn, zijn twee verschillende begrippen. Toen ik  in Leidschenveen op een sportschool de spinning ruimte binnenkwam voelde ik me wel een beetje bekeken. Toen was ik zelfs nog forser na de bevalling van mijn tweede. Ik had dus best krappe spinning kleding aan. Gelukkig kon ik de ogen ontvangen en accepteren totdat ik me bewees.Maar stel je voor dat het iemand is die dat helemaal niet tegen kan. snap je nu waarom ik dit schrijf?

Maar dat zou toch niet hoeven? Vooral als iemand graag wat fitter wilt worden, dan wil je toch nog comfortabel in je sportkleding zitten? Of te wel de omgeving waar je dan de sport activiteiten doet?

Ik dacht opgegeven moment, er moet wat hieraan gebeuren, laat dit maar voor veel andere mensen en vooral vrouwen die graag willen sporten en bewegen en belemmert worden en vervolgens niet meer durven om te doen wat ze werkelijk willen doen.

Voor  mij begint alles bij passend maten daarna zijn er wellicht nog meer belemmeringen maar alles is te overkomen wat dit betreft!

Al zou je weinig aanbod krijgen omdat er weinig gevraagd worden, vind ik wel dat er rekening gehouden mag worden met eventueel volgebouwde mensen die dit sport/hobby leuk vinden.

7 gedachten over “Een volslanke vrouw op de racefiets

  1. Mooi pleidooi, Melissa! Het is voor rondere vrouwen ook zo moeilijk om een goed passende en steunende sportbeha te vinden, terwijl juist de ruim bedeelde vrouwen die steun zo nodig hebben.

    Liked by 1 persoon

  2. Jouw blog slaat precies de spijker op zijn kop! De drempel bij de sportschool is vaak al hoger bij volslanke vrouwen juist ook door de ogen die je achtervolgen! En dan moet je ook nog eens in de kleding wurmen wat je onzekerheid alleen maar meer benadrukt en dus bezig bent om iedere keer je shirt omlaag te trekken ipv volledig jezelf te focussen op sport en mentale ontspanning! Wat zou dat fijn zijn om een mooi kleding label te lanceren zodat sporten in de sportschool als buiten op de (race)fiets een stuk comfortabeler maakt! Nu al fan;-)

    Liked by 1 persoon

  3. Mooi geschreven. Ik lees je stukken graag, je eerlijkheid en openheid is inspirerend. Ook ik voel me best ongemakkelijk in sportkleding, terwijl ik in principe overal gewoon terecht kan. Sportkleding is vaak gemaakt puur op functionaliteit (zweet regulerend, dynamisch) maar niet op comfort. Plus ik denk dat we met een vol slank lichaam juist extra ondersteuning hebben, naast de sport bh. Ik heb een leuk buikje overgehouden aan mijn bevalling, hoe denk je dat dat zit bij t hardlopen in een hardloopbroek die op je heupen valt. Vreselijk, en idd: alles naar beneden trekken. Mega irritant!!

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Human Bonding

Wat leuk dat je een reactie achterlaat ;-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s