Coexistence is only fun when it’s mutual

I came to the Netherlands at the end of 1994 and did not even know that there were many other groups of people living in Europe I was in Holland for 3 weeks and we stayed in because there was too much snow outside. We had never experienced snow before. My brother had applied after his study in Zimbabwe and was adopted at an international organization in the Hague. We came as expats.

One day we went to the other side of the Hague, where the market was, on advice from my brother’s colleague. So that was in the Schilderswijk. We lived in Statenkwartier, behind Frederik Hendriklaan there at the tourist. Quite an expensive district of the Hague.

It wasn’t convenient to go bycar to Hobbemastraat on Saturday because it could be very busy.

We went by the tram, tram 11 and when we approached, the market on I saw huge many other people and as I learned at school, I knew something about Asians, Africans and people from the middle east, Jamaica, Venezuela And Cuba. Bob Marley has even been to my country.

The world has opened, because I kept asking my brother and then he made books for me including the Undutchables.

3319

Until today, we in the south of Africa do not learn how slavery has taken place in other countries. I celebrated Sinterklaas after I met my Dutch husband He fourth that in Veenendaal and we went there on the presents.

I liked how people were connected to each other when they read the poems. I’m in favor of connection. I like it when families do things with each other. So packages night was fun to be with. But there are plenty of other ways
In 2007 before I had kids, I played black UNPAINTED Pete because I wanted to see how kids would react. I did this because I was just doubting and because I already noticed colleagues and people around me had those other colors that they weren’t happy about it. I’ve seen comments from the kids. They didn’t see me differently. I was scared. The fact that we have not done slavery history in Zimbabwe explains a lot of confusion in what is happening in the Netherlands. There are also pretty few Zimbabweans here because the embassy is in Brussels. The behavior of a Dutchman to me is different from a behavior of a french or English to me. Let alone the behavior of someone from Austria and Switzerland. Let’s get to know our past better, and look at our upbringing from then, and upbringing from now. Sometimes you can’t stick around in the past because it makes you feel good. I say, just keep making poems for each other. Connect to each other, within families and families. You’ll see that you don’t need a party to get together. In Zimbabwe, we celebrate everything. As long as there’s music, drums, and dancers. The point being:

I understand the feeling of people who have ancestors with a slavery past. One would like to see a normal society where a black woman, for example, can run her own business without having to prove extra for it.
I recently got to know a lot of Surinamese and Antillean. But also get to know a lot of Dutch people. Both sides have a story. I can’t say I’m putting a story on the side and I understand the other story. I’d rather not put myself in a booth. I’ll actually just want to see the world as one. That’s how I want to raise my children. I already do.

Well, I can speak for myself. I love connection, #bonding #familybonding #humanbonding.
It hurts me when I see that in the country where I live a lot of hate comes to each other because people are afraid of change. Look at yourself and see how many people are trying to share love. What do you like about each other, cherish that. What better? Correct each other, support each other. Keep smiling it’s not the end on the world. I see a lot of people today who go to Africa or share other world and these people come back with enormous respect for how other people live. You can’t say you know better. Can hardly ever.

Integratiecursus doesn’t work until you’re the one who’s well-known, so we call it native here.

How did it come that I can learn languages easily?

In 1998 I met my current husband and then only I got interest in Dutch society and language. Otherwise, I would have just gone back to Zimbabwe after my study and or to a country where they just have English as a language. Canada, New Zealand, or England. We spoke in English first. 3 years later I could already speak fluent Dutch and write.

Still learned how to make couscous and Asian rice o yes and pom I can make. I know the seasons of Stampotten (typical dutch food), too. That already indicates that the Netherlands is a multicultural country. Ever counted how many European people live in Africa? And that by country.

What I never did was that I was looking for fellow human beings from my native country. I didn’t need that, though I’m still homesick. Development wouldn’t be so stimulated. I’d like to learn something else, other language of the residents themselves. I’ve been seeing this for years that, now that I’ve mastered the language, I easily get in touch with a lot of people.

I don’t like organized holiday myself, I’d rather come among people. In Greece and all the other countries, people are simply to be trusted than what is being told here sometimes. A piece of autonomy.

My husband said, ” Honey, do you know why I’m so crazy about you “? you speak a bum today, you make him laugh, average person, and you make him laugh ” yesterday you just spoke the minister and in the same way And you made him laugh ” you’re a world woman.

Secretly, I was proud.

Because I control the language well, I don’t feel so soon threatened by my own fears. I understand what one means. I even went to buy the “Bartlett” and every time again the new green book.

My very first dutch teacher I remember well. Mrs. Spout, what a lovely woman that was. Every year, a good deal with “the big dictation” is delicious in front of Television and join all those difficult words. Someday I’d like to join in real. I’m now at a stage where I’m just being asked in the playground by other mothers if I was adopted. Whether I was a baby when I moved in here. Fortunately, I always say that I was born and raised in Africa. On My 22th pass, I came to live here.

I’ve been able to travel a lot through the Now I’d like to drive over the afsluitdijk! That sounds like a lot of fun! Friesland and drenthe I need to get to know even better. All the other regions I have been, partly because I took a “Zomertoerkaart” from the ns every summer and then could travel unlimited by the Netherlands. That’s great. Now I have my license, also something like that.. not born here so only later after your 30st your driver’s license.. I’ll tell you that in my next blog. I’m also grateful because I can now run my company a little better, transport kids. Even if I can do it on the bike, sometimes it’s handy. Now I travel a lot through my work, but I still don’t want to use Tomtom, then I’m so dependent again and I don’t know where I really am. I’m really not cocky hear ūüėČ.

Yet it falls to me when I have someone who is born and raised in the Netherlands the ruling my mother dares to write. So far, there was no tolerated when you write or speak wrong language.
These days with Facebook and Twitter, you can easily improve your writing skills. Still looking for the balance remains important. Because otherwise, you’re going back to the colloquial development, so then more and more people in real speak. What I am very hoping for is more correction in spelling errors, that if a friend, man or knowledge notices it immediately, it also writes the right word. That will be very nice for me.

I’ll give a tip to the one who likes to integrate. Go with the inhabitants. Are you a church man visit a church? Are you a cafe, snooker, theatre, type? Name it, save some pennies and visit the places. No money? No point, because there are plenty of volunteers who can help you to an association. Do you speak English? Make sure the residents don’t speak English to you directly. Keep asking that they speak the own language with you. Always ask for corrections, dare to speak the language and write with the mistakes. You’ll notice that one way or another you’re going to help.

That one laughs or bothers you will always run against it, it is now up to you to be strong in your shoes, because it is only for your own good.

PS. Should I have made linguistic above, please respond below with correct wording and also the correct words. Already thanks

Connected by the great shared taste!

The new menu provides the possibility of sharing. Just like what we would do in African¬† countries, eating from one plate. You will find out that that’s where great stories start. Great relationships and ideas. No more individualism. With the new Restaurant Tijsterman menu humans are connected without them planning or noticing. The quality of their food connects. Their great communication skills connects.

We came to stay in our village about 2 years ago, one thing that we always looked for, were places that we can find peace when we are tired, or find good ambiance and tasty food and drinks. Because of searching we end up connecting with the people behind the scenes.  Who then tell us the story behind. This is what fascinates me and my husband.

I remember us drinking some coffee at one of this family’s restaurant and we were immediately satisfied, not because we knew the whole menu yet. But there was a connection, Interest from both ways and that was one of the reason we came back and decide to buy our own house. The personnel is well trained such that even if they do not know, or cannot provide they will always find a way to help you out.

dennis20171031_225031

In two years time we visited these family’s restaurants and cafes where we could drink selected beers and wines. This was even the best solution close to our house.

We were very honored when they surprised us by an invitation to try the¬†¬†New menu Restaurant-Tijsterman so we could provide review information. We enjoyed the tastes! we enjoyed the service and ambiance. Just like our second home. Me and my husband have always shared our diner just because we wanted to taste from each other’s plate.

What I like about their selection, is an eye on the seasons and human nature. That already shows how much respect they do have to human’s health and well being.

Below you can watch a video when my children were enjoying Mussels during the season when they are available.

My children enjoying Mussels

People who know me, know that I always talk about good food, not only health but tasty and high quality. Moving from Zimbabwe to Netherlands was not easy especially when it came to food. I was shocked about the amount of groceries people did. I was shocked about the choices I had for one type of product. How much I could find in supermarkets, too much.

Unfortunately to discover that  I had to be careful what was real and not. Most people I knew were mostly saving money on food, like they would buy the cheapest type of food in the supermarket. That never tasted the way I had known when I was young.

The most confusing part was that I would then think like I read everywhere and saw on TV that Africans were poor. I ended up not looking for the type of food I grew up eating. Food like pumpkins, and most of it what they call super – foods. The first time I visited an organic shop and a fair trade shop, I then started re appreciating my original African food.

Now that i live in a small village where the real farmers live and sell their products directly, I do feel the connection.

Even though we also adopted old British kitchen, the traditional kitchen in Zimbabwe still was the best for me as it was pure. I remember whenever I visited England or Scotland that I would pass by a traditional shop to buy typical British Cornish pastry, scones or tea. Because of travelling, I tended to like the Borough market more, even the handmade traditional food, that you can no longer find in bigger supermarkets.

Food processing killed my appetite and that made me even travel more. I visited different restaurants and ignored the fact that some have a 2 or 3 stars. I wanted to know more about who is behind the kitchen, what are their beliefs, how do they feel about what I tasted so far. I was looking for connection.
My parents definitely taught me how to taste and appreciate not just to eat because people are hungry. My father used this word culinary a lot and now I do understand what it means. I remembered my mom making lots of traditional Zimbabwean food 

So the way the Tijsterman family and their restaurant do really brings me back to my old traditional taste, organic and connection. I realized that that’s the place I like to be with my family for almost everything they do provide.

See the pictures:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

Elkaar helpen in de wijk

In Zimbabwe waar ik opgroeide zijn ouders ontzettend aanwezig tijdens de opvoeding (en zelfs zwangerschap), met steun van familie en tantes. Ze dragen de kindjes veel en ze  verplichten elkaar om borstvoeding te geven. Ze helpen in de opvoeding en corrigeren elkaar waar nodig ( It takes a village to raise kids). Doordat ze dichtbij de natuur staan voelt dit als heel normaal. De hele maatschappij helpt elkaar en elkaars kinderen, waardoor de kinderen niet zo gauw lastig worden.
Helikopter gedrag
Wat mij wel opvalt nu mijn kinderen ook naar school gaan. Dat er ouders zijn die overal aanwezig willen zijn om controle te hebben op hoe en waar de kinderen mee bezig zijn.
Ouders die moeite hebben met het loslaten geloof ik. Ik kan me best voorstellen dat als je ergens een schuldgevoelen over hebt, je compensatie zoekt.
Op dat moment is het wel van belang om het even in jezelf te zoeken. Wat speelt er bij mij. Sommige ouders kunnen er niet 100 % er zijn, welke leeftijd het ook is. Omdat de situatie, omstandigheden en gezondheid ze niet toelaten.
In plaats dat andere ouders die wel de mogelijkheid hebben om er te zijn voor hun kinderen neerkijken op deze ouders, die even niet kunnen zijn, zou het fijn zijn als ze dan wel even bijspringen.
Daarmee verminderen we dan het vingerwijzen gedrag en wel elkaar helpen.
Heel anders dan Afrikaanse kinderen, zie je hier best veel kindjes die eigenlijk al zelfstandig horen te zijn, maar nog zeer afhankelijk zijn. De ouders nemen alles in de handen. De mama is zeer aanwezig op school, alles controleren en regelen, terwijl een meisje van 9 jaar best al veel kan. #Loslaten misschien?
Ik als Afrikaanse moeder, leer enorm veel van ouders die op zo’n Nederlandse manier dingen ondernemen met kinderen, tot een bepaalde hoogte. En dat is bij mij leren loslaten en kinderen vertrouwen en ze het gevoel geven dat ze ook mensen zijn.
Hoe dan ook situaties verschillen en niet alles hoeft precies op een manier te gaan.
Ik geloof ook niet dat de hele dag op een schoolplein hangen, gelijk is aan liefdevol zijn voor je kinderen.
Wij doen het allemaal op onze eigen manier en leren van elkaar.
Dat steeds meer kinderen slecht eten, naar niets of niemand luisteren, of psychisch in de knoop zitten: sociaal pedagoog Gitty Feddema is er zeer ongerust over. Ouders moeten zich weer over hun kinderen ontfermen, en snel!
AD.NL|BY EEFJE OOMEN

Een volslanke vrouw op de racefiets

Voordat ik moeder werd was ik nogal een mountainbike liefhebber. Ik fietste dus van Vlaardingen naar Rotterdam en natuurlijk was dat makkelijker voor mij. Ik heb het altijd leuk gevonden om in de natuur te mogen fietsen en de vrijheid te beleven.

Voor een Afrikaans meisje die opgroeide op een platteland waar de natuurlijke natuur overheerste was dit het enige compensatie die ik dan had. Alleen een beetje fietsen in de lente, zomer en misschien ook herfst als het niet al te hard waait of regent.

De interesse om de Nederlandse natuur en landschap te leren kennen heb ik nog steeds en daardoor nu ook in een van de mooiste dorpen van Nederland wonend.

Hoe ik op het idee van racefietsen kwam was via een sportschool waar ik vroeger heen ging, de Club-Fit in Vlaardingen waar Huub de spinning les gaf. De allereerste keer was best spannend, je kent het dat moment waar je tussen mensen staat die al een racefiets hebben thuis, die alle praatjes kennen van de racefiets wereld en natuurlijk de beste ritme kennen van de spinning.

Ik vond de muziek al meteen erg cool! Dat was een van de mooiste drive waarvan ik nog steeds vind dat de meeste mensen doot muziek en buiten fietsen gestimuleerd raken.

Ritme gevoel speelt inderdaad een belangrijk rol bij muziek in combinatie met spinnen. Ik vond het zoo leuk dat ik elke week toch een deel van wilde maken.

Het gevoel voor racefietsen als sport begon al in 1997 toen ik net een jaar in Nederland was uit Zimbabwe vandaan. Ik werd uitgenodigd door een van mijn studiegenoten om naar ‘s-Hertogenbosch ¬†waar ik voor het eerste de Le Tour de France heb gezien.

Ik kon opgegeven moment een racefiets kopen en dit gevoel werd ook aangesterkt door mijn man die zelf ook een Bianchi fiets heeft. We hebben toen af en toe kleine rondjes gefietst in Vlaardingen, Schiedam en het Westland. Dit vonden we het erg leuk, nu verbindt dit ons ook, want we kunnen af en toe samen de natuur in, zeker in Nieuwkoop waar wij nu wonen.

 

Mijn eerste kindje is door middel van een keizersnede geboren en de tweede ook. Ik merkte echt dat ik daardoor minder makkelijk kon sporten en bewegen.

Want na de tweede zwangerschap wilde ik weer gaan spinnen en heb het toch gedaan, we woonden inmiddels in Den Haag.

Zijn er misschien angsten of belemmeringen?

Ik zeg wel toch ja, want ik herinner me nog dat de eerste keer dat op ik mijn racefiets stapte, werd ik door bijna iedereen die ik tegenkwam bekeken. Het was net of er iets nieuws was ontstaan.

Wat ik ook niet moet vergeten te zeggen is dat dit ook erg in mij speelde omdat ik ergens aanvoel dat ik  in een maatschappij leef waar men snel elkaar oordelen. Dit niet omdat ze er wat aan kunnen doen maar omdat de Fashion of te wel mode industrie en de merken dit voor ons wel bepalen. Wanneer kan een merknaam bepalen welke type mens wel voor een bepaald activiteit is geschikt? In dit geval dus racefietsen.

Ja ik vind wel dat ik nog nooit een volslanke vrouw heb gezien op de racefiets terwijl ik best wel vind dat er genoeg zijn die dit kunnen. Veel forse vrouwen zouden best  mogen wielrennen.

Er worden geen voldoende passende maten wielrenner kleding aangeboden voor iemand die wat grotere maat heeft, terwijl wielrennen een van de hobby sport is waar je ook kunt gebruiken om fit te voelen uiteindelijk.

Wat dan als een vrouw volle rondingen heeft? Niet wielrennen?

Niks ervan, ik kan het! En ik heb best een flinke maat wat kleding betreft. We is het zo dat mijn lichaam heel mooi is getailleerd en daardoor niet altijd passend in de wielrenner broeken en de lange shirts. Weet je waarom? dan blijf het shirt steeds omhoog kruipen.

rwc-korte-broek-vrouwveela-lange-fietsbroek-700pk812veela-lange-fietsbroek-700pk812

In de bestaande winkels waar je werkelijk wielrennen kleding kan passen, zijn er bijvoorbeeld alleen broekjes die net boven je volle billen vallen. Al zou je een lang zweet shirt aan doen, blijft de broek afzakken, wegens het type beweging die je maakt tijdens het fietsen en tegelijkertijd de shirt ook nog es omhoog.

Het idee achter mijn verhaal is:

Doordat we eigenlijk gewend zijn om bepaalde zaken zo te zien, bijvoorbeeld, zogenaamde leuke kleren staan mooier bij een slanke vrouw, dus deze slanke vrouw of man is de enige ook die wij op een racefiets zien. Wordt dus dit soort beeld als de ideale beeld gezien. Daarmee doen we dan mensen zoals ik of meer mensen die graag zouden willen wielrennen te kort.

Goede conditie hebben en slank zijn, zijn twee verschillende begrippen. Toen ik  in Leidschenveen op een sportschool de spinning ruimte binnenkwam voelde ik me wel een beetje bekeken. Toen was ik zelfs nog forser na de bevalling van mijn tweede. Ik had dus best krappe spinning kleding aan. Gelukkig kon ik de ogen ontvangen en accepteren totdat ik me bewees.Maar stel je voor dat het iemand is die dat helemaal niet tegen kan. snap je nu waarom ik dit schrijf?

Maar dat zou toch niet hoeven? Vooral als iemand graag wat fitter wilt worden, dan wil je toch nog comfortabel in je sportkleding zitten? Of te wel de omgeving waar je dan de sport activiteiten doet?

Ik dacht opgegeven moment, er moet wat hieraan gebeuren, laat dit maar voor veel andere mensen en vooral vrouwen die graag willen sporten en bewegen en belemmert worden en vervolgens niet meer durven om te doen wat ze werkelijk willen doen.

Voor  mij begint alles bij passend maten daarna zijn er wellicht nog meer belemmeringen maar alles is te overkomen wat dit betreft!

Al zou je weinig aanbod krijgen omdat er weinig gevraagd worden, vind ik wel dat er rekening gehouden mag worden met eventueel volgebouwde mensen die dit sport/hobby leuk vinden.

Dit noemen we dus verbinding.

Ik was al sinds vanmorgen bezig met het schrijven van dit korte blog, ook omdat ik graag deze dag niet zomaar ongemerkt voorbij wilde laten gaan.

Er gaat van alles door mijn hoofd heen als ik voornamelijk aan een vrouw denk die mij hier op deze wereld heeft gebracht. Onvergetelijk! Onmisbaar, toch is ze er niet meer. Zij leeft in mij en in mijn kinderen. Deze vrouw herdenk ik bijna elke dag. Deze vrouw heeft in haar jaren wanneer vrouwen weinig rechten hadden ervoor gevochten dat haar dochters werden wie ze nu zijn.

Affijn, ik wil natuurlijk niet alleen over mij hebben. De reden waarom deze blog pas vanavond komt is omdat ik de hele dag met mijn baby dochtertje en twee grotere kinderen bezig was. Daarna kwamen de kindjes van de buren gezellig met ons eten. Erg leuk!

Afgelopen jaren waren niet gemakkelijk, je maakt mee dat mensen in je leven komen en ook soms keihard gaan. Je hebt ook mensen die dan ook bij je blijven hangen ondanks je imperfecties. Die vrouwen, die mensen, die,  die bedoel ik en vandaag wil ik ze enorm bedanken.

Alle vrouwen die ik tot nu toe heb leren kennen zijn dames die allemaal op hun eigen manier proberen iets leuks van het leven te maken.

Deze vrouwen zijn

  • mama’s
  • dames
  • zwangeren
  • meisjes
  • alleenstaanden
  • oma’s
  • tantes
  • schoonzussen
  • Schoonmoeders

Tussen al deze dames zijn er veel die graag een baby willen, veel die al bevallen zijn en aan het proberen balans te vinden tussen werk en gezin. Tussen al die dames ook genoeg die om diverse redenen geen kinderen hebben. Toch vrouwen zijn.

Het zij vechten voor een tweede kind, het zij vechten voor je relatie, vechten voor je vriendschap of familieband.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik kan alles benoemen maar ik weet het ook niet beter dan dat ik het soms meekrijg. Wat leer ik veel zeg! Wat ben ik zelf ook niet perfect zeg!

Ik ben blij om al deze vrouwen te mogen leren kennen. Ik dacht dat ik zielig was omdat ik geen moeder of schoonmoeder die bij mij aan de deur kloppen. Nee het is niet groener bij de buren. Ik dacht dat ik zielig was dat ik 3 keizersnedes kreeg, maar blijkt dat een vriendin of kennis geen borstvoeding heeft kunnen geven door borstoperatie.

Het leven is ingewikkeld en wij vrouwen maken het al niet gemakkelijk voor onszelf en zeker niet voor anderen.

Er zijn dingen die wij moeilijk kunnen loslaten en dat ook verschilt per vrouw. De laatste jaren leer ik alleen maar sterke, gedreven vrouwen kennen. Ik leer ook dat niet iedereen per se in je straatje hoeft te lopen, als je maar elkaar wat gunt en respecteert zul je zien dat het voor jou ook werkt.

Blijf elkaar stimuleren! Elkaar veel gunnen, elkaar corrigeren waar het fout gaat en niet roddelen achter de rug om. Help elkaar de relaties met onze mannen en kinderen te verbeteren en niet vernietigen. Helaas komt dit ook voor.

Mijn zorg dit jaar en de komende jaren is wanneer we eigenlijk anders gaan gedragen, eten of voelen omdat we graag willen afvallen. Omdat iemand ooit een maat kleding als ideaal heeft bepaald. Pas kwam ik tot echter achter dat gezond zijn i s niet per definitie slank zijn. alles heeft zo haar eigen extreme kanten en alles wat te veel is is niet goed.

Hopelijk lukt het ons om de balans te kunnen vinden en gelukkig zijn.

Punt. Love you all!

Met dank aan dames die meedoen en meegedaan hebben aan de BabyCarryWorkout dit jaar tijdens de Negenmaandenbeurs! Wat waren jullie goed! Ik ben zeer dankbaar dat ik jullie heb mogen leren kennen. Jullie kinderen heb mogen ontmoeten en dat jullie mij toevertrouwd om deze kwetsbare momenten met jullie te delen. DAT IS FIJN ZEG om twee keer per week te mogen zijn met mensen waar je gemakkelijk over vrouwelijk ongemakken en gemakken te mogen bespreken en daardoor thuis een leuke gezinsleven verbeteren.

Happy International Women’s day.

Just showing my appreciation to all women  have met so far, women I have learnt a lot from and women who guide me in difficult moments and years! Not forgetting to mention my own mom who made it happen, a woman whom we cannot live without but no longer there.

Verschil tussen suikers en suikers.

Ja ik herhaal toen was goed onbespoten, wild gezond fruit het enige waar wij plakkerige handen van kregen op het platteland. Ook bij goede oogst, zoete aardappelen, pompoenen en watermeloenen. Daar kon ik zoetigheid van proeven. Maar dit dan met alles. Nu vandaag even over suiker. Men denkt suiker in je koffie of thee doen is zeer slecht en dezelfde men, koopt light producten
¬†Op het platteland waar ik opgroeide hadden we fruit als zoetigheid, waar onze handen plakkerig van werden. Tot op een dag onze leven zogenaamd ‘verrijkt’ werd met zoet broodbeleg, drankjes en wat niet meer uit de meestal westerse fabrieken.
Wat geven we eigenlijk aan onze kinderen
  • Chocolade pasta, dat lijkt me erg zoet
  • Denk over na wat dat je kinderen doet.
  • Denk over na voordat je de broodtrommel van je kinderen hebt voorbereid. Het is niet wat de kinderen lekker vinden, het is wat jij je de kinderen aanleert.
 Biologische winkels en boerderijen
Kijk me niet raar aan wanneer ik uit een biologische winkel loop, of een boerderij waar ik tenminste hoop dat eten daar niet is gemanipuleerd. Ik ben dan geen geitenwollen sok, zet me liever niet in een hokje. Ik ben zelf niet zo van hokjesmentaliteiten, daarbij zeg ik niet dat degene die zelf in een hokje plaatst en fijn vinden slecht is.
Stress in een supermarkt
Heb zo nu en dan mijn redenen waarom ik te veel aanbod in een supermarkt niks vind. Ik zie dat niet als luxe dat vertel ik ook graag aan mijn kinderen. Je hebt als mens weinig keuze nodig als het om gezonde voeding gaat.
Wat vertel ik aan mijn familie op het platteland?
Op het platteland waar ik opgroeide, daar zijn ze gezond bezig.

 

hoop dat de weinige mensen die daar nog wonen beseffen dat “Het Westen ” waarvan zij denken en horen dat het rijk is aan voeding niet alles is wat het lijkt. Dat ze beseffen dat ze niks missen. Ze mogen best weten dat er te veel industrie tussen zit, en veel E-nummers, conserveermiddelen. Heel andere koek dus dan de manier waarop ze zelf eigen voeding voor het hele jaar bewaren.

 O.a. mijn broertje die zelf besloten heeft om zijn gezinnetje te blijven wonen. Dat hij zijn kinderen voornamelijk goede gezonde voeding blijft geven. Ze hebben daar beperkte aanbod en genoeg voor een mens. Het enige wat mis kan gaan is wanneer de klimaat anders wordt, namelijk geen genoeg regen voor het oogst.
De maatschappij waar mijn kinderen nu opgroeien.
Ik ken ook een aantal mensen die helemaal gestopt zijn met het suiker innemen. Ik vraag me af hoe haalbaar dit is, of je in alle producten die je kan vinden helemaal geen suiker is verwerkt.
Heeft weer met balans te maken denk ik. Sommige dingen zijn onvermijdbaar. Weet wat je elke dag eet en niet elke dag. Ik ga niet liegen tegen je, wanneer ik een cake bak, weet ik dat daar suiker in zit, maar wanneer ik mijn dagelijks boodschappen doe, zorg ik ervoor dat ik aan mijn kinderen uitleg wat Cola, en alle andere bedrijven met ons doen. Ook wat reclame met ons doen. Ik wacht niet tot mijn kinderen zelf ontdekken dat suiker slecht is.
Vergis jij je niet: Pubers op middelbare school lopen de hele winkelcentra met AA drankjes rond, dat zijn kinderen met ouders die verdorie hier ook op Facebook zitten.
Als ik op bezoek kom bij sommige mensen wordt ik cola aangeboden, en natuurlijk andere eerlijke bewerkte sappen.
Wanneer vergist men zich met dik zijn en gezond zijn of slank zijn en gezond zijn.
Natuurlijk is alles wat te veel is ongezond. Het is bijna onmogelijk om alles perfect te doen. Denk aan:
Niet roken
Geen suiker
Geen onverzadigd vetten
Bewegen
Goed drinken
Vochtbalans
Hormoonbalans
en noem maar.
Als ik kijk naar een vrouw die graag zwanger wilt worden maar door stress ook blijft roken. Dan kan ik me kapot aan irriteren. Maar daar zijn er meer van voorbeelden. Ik hou mijn mond want straks ben ik geen Arts, geen onderzoeker of te stellig.
Ik ben wel feitelijk een ervaringsdeskundige
Ik wil me niet in mijn vingers snijden door te zeggen dat ik nooit zoiets koop, maar ik beperk het wel. Ik weet ook voor een feit dat mijn vrienden niet zo gauw hier op ingaan omdat ze dit als een gezeik vinden, maar deel dan geen berichten uit met klachten waarvan ik denk, kunnen we hier niet een keer onder koffie praten? of na het
lezen van mijn stellige blog, had je niet even kunnen reageren en daardoor wij allebei wijzer geworden?
 Voel vooral niet aangesproken, ik schrijf dit juist omdat ik zelf er tegen aan loop en hopen dat door schrijven meer uit ervaren mensen kan uithalen en ervan leren.
De reden van mijn blog werd gemotiveerd door de link die ik  heb gelezen. Bedankt