Samenleven is pas leuk als het wederzijds is

Sinds 1996 in Nederland uit een Afrikaans land.

Ik ben naar Nederland gekomen begin 1996 en wist niet eens dat er in Europa ook veel andere groeperingen mensen woonden. Ik was in Nederland voor 3 weken lang en we bleven binnen omdat er te veel sneeuw was buiten. We hadden nog nooit sneeuw meegemaakt. Mijn broer had gesolliciteerd na zijn studie in Zimbabwe en is aangenomen bij een internationale organisatie in Den Haag. Wij kwamen als expats.

Op een dag gingen we naar de andere kant van Den Haag, waar de markt was, op advies van mijn broer’s collega. Dat was dus in de Schilderswijk. Wij woonden in Statenkwartier, achter Frederik Hendriklaan daar bij de Museon. Best een dure wijk van Den Haag.

Het was niet handig om met auto te gaan naar Hobbemastraat op zaterdag omdat het erg druk kon zijn.

We zijn met de tram gegaan, tram 11 en toen we naderden, de markt op zag ik enorm veel andere mensen en zoals ik geleerd had op school, wist ik iets over Aziaten, Afrikanen en mensen uit het midden oosten, Jamaica, Venezuela en Cuba. Bob Marley is zelfs naar mijn land geweest.

De wereld is open gegaan, want ik bleef maar mijn broer vragen en toen haalde hij boeken voor mij inclusief The Undutchables.

3319

Tot de dag van vandaag leren wij in het zuiden van Afrika niet hoe de slavernij heeft plaatsgevonden in andere landen. Ik heb sinterklaas gevierd nadat ik Jochem had leren kennen. Hij vierde dat in Veenendaal en wij gingen daar op de pakjesavond.

Ik vond het mooi hoe mensen verbonden waren met elkaar wanneer ze de gedichten voorlazen. Ik ben een voorstander van verbinding. Ik vind het leuk als families dingen met elkaar ondernemen. Dus pakjes avond was leuk om mee te maken. Maar er zijn genoeg andere manieren
In 2007  voordat ik kinderen had, speelde ik zwarte ongeschminkte piet omdat ik graag wilde zien hoe kinderen zouden reageren. Dit deed ik omdat ik juist twijfelde en omdat ik al merkte aan collega’s en mensen om mij heen die andere kleuren hadden dat ze er niet blij mee waren. Ik heb reacties van de kinderen gezien. Ze hebben mij niet anders gezien. Ik schrok wel. Het feit dat wij in Zimbabwe geen slavernij geschiedenis hebben gedaan, verklaart een hoop verwarring in wat er allemaal gebeurd in Nederland. Er komen hier ook best weinig Zimbabwanen omdat de Ambassade in Brussel is. Het gedrag van een Nederlander naar mij is anders dan een gedrag van een Franse of Engelse naar mij. Laat staan het gedrag van iemand uit Oostenrijk en Zwitserland. Laten we ons verleden beter leren kennen, en kijken naar onze opvoeding van toen, en opvoeding van nu. Soms kun je niet blijven hangen in het verleden omdat het je een goed gevoel geeft. Ik zeg, gewoon gedichten blijven maken voor elkaar. Maak verbinding met elkaar, binnen families en gezinnen. Je zult dat zien dat je geen feest nodig hebt om bij elkaar te komen. In Zimbabwe vieren we alles. als er maar muziek, trommels, en dansers zijn. The point being:

Ik begrijp het gevoel van mensen die voorouders hebben met een slavernij verleden. Men wilt graag dat er een normale samenleving komt waarbij een zwarte vrouw bijvoorbeeld haar eigen bedrijf kan runnen zonder dat ze zich extra voor moeten bewijzen.
Ik heb onlangs enorm veel Surinamers en Antillianen leren kennen. Maar ook enorm veel Nederlandse mensen leren kennen. Beide kanten hebben een verhaal. Ik kan niet zeggen dat ik een verhaal aan de kant zet en de andere verhaal wel begrijp. Ik wil liever mezelf niet in een hokje plaatsen. Ik zal eigenlijk gewoon de wereld willen zien als een. Zo wil ik ook mijn kinderen opvoeden. Doe ik al eigenlijk.

Wel kan ik voor mijzelf spreken. Ik hou van verbinding, #Bonding #familybonding #Humanbonding.
Het doet me pijn als ik zie dat in het land waar ik leef enorm veel haat naar elkaar komt omdat mensen bang zijn voor verandering. Kijk naar jezelf en zie hoeveel mensen die liefde proberen uit te delen. Wat vindt je mooi aan elkaar, koester dat. Wat kan beter? Corrigeer elkaar, steun elkaar. Keep smiling it’s not the end op the world. Ik zie tegenwoordig enorm veel mensen die naar Afrika gaan of andere wereld delen en deze mensen komen terug met enorm veel respect voor hoe andere mensen leven. Je kunt niet zeggen dat je het beter weet. Kan bijna nooit.

Integratiecursus werkt pas als je degene die goed articuleert dus die wij hier autochtoon noemen ook erbij is. 

 

Hoe is het gekomen dat ik talen makkelijk kan  leren?

In 1998 ontmoete ik mijn huidige man en toen pas kreeg ik interesse in de Nederlandse samenleving en taal. Anders was ik gewoon na mijn studie terug gegaan naar Zimbabwe en of naar een land waar ze gewoon Engels als voertaal hebben. Canada, New Zeeland, of Engeland. We spraken eerst in het Engels. 3 jaar later kon ik al vloeiend Nederlands spreken en schrijven.

Toch wel geleerd hoe ik couscous en nasi kan maken, o ja en pom kan ik maken. De seizoenen stampotten ken ik ook inmiddels. Dat geeft al aan dat Nederland een multiculturele land is. Weleens geteld hoeveel Europese mensen in Afrika wonen? en dat per land.

Wat ik nooit heb gedaan was dat ik zelf op zoek ging naar medemensen uit mijn geboorteland. Dat vond ik niet nodig, al heb ik nog steeds heimwee . Taalontwikkeling zou dan niet zo gestimuleerd worden. Ik wilde graag wat anders leren, andere taal van de bewoners zelf. Dit merk ik al jaren dat, nu ik de taal onder de knie heb, ik gemakkelijk in contact kom met veel mensen.

Ik hou zelf niet van georganiseerd vakantie, ik kom liever onder mensen. In Griekenland en alle andere landen zijn mensen gewoon te vertrouwen dan wat er hier soms verteld worden. Een stukje zelfstandigheid dus.

Mijn man zei: “schat, weet je waarom ik zo gek ben op jou”? Je spreekt vandaag een zwerver, je laat hem lachen, gemiddelde persoon, en je laat hem lachen” Gisteren sprak je gewoon de minister en op de zelfde manier en je liet hem lachen” Je bent een wereld vrouw.

Stiekem was ik trots.

Doordat ik de taal goed beheers voel ik ook niet zo gauw bedreigd door mijn eigen angsten. Ik versta gelukkig wat men bedoelt. Ik ging zelfs het “spreekwoordenboek” kopen en iedere keer weer Het nieuwe Groene boekje.

Mijn allereerste Nederlands lerares herinner ik me nog goed. Mevrouw Tuit, wat een lieve vrouw was dat. Elk jaar ook al braaf meedoen met “Het Groot Dictee” heerlijk voor de televisie zitten en meedoen met al die moeilijke woorden. Ooit wil ik dan wel in het echt meedoen. Ik ben nu in een stadium waar ik gewoon in de speeltuin door andere moeders gevraagd word of ik geadopteerd was. Of ik een baby was toen in hier kwam wonen. Gelukkig zeg ik er altijd bij dat ik geboren en getogen ben in Afrika. Op mijn 22ste pas kwam ik hier wonen.

Nu nog de Afsluitdijk over en naar Groningen

Ik heb veel kunnen reizen door Nederland. Nu wil ik graag nog rijden over de Afsluitdijk! dat lijkt me erg leuk!  Friesland en Drenthe  moet ik nog beter leren kennen. Alle andere regio’s ben ik geweest, mede door dat ik elk zomer een “Zomertoerkaart” van de NS haalde en dan onbeperkt door Nederland kon reizen. Fijn hoor. Nu heb ik mijn rijbewijs, ook zoiets .. niet hier geboren dus pas later na je 30ste je rijbewijs .. dat vertel ik wel in mijn volgende blog. Ik ben wel ook dankbaar want ik kan nu mijn bedrijf iets beter runnen, kinderen vervoeren. Al kan ik het ook op de fiets, soms is het handig.  Nu reis ik veel door mijn werk, maar ik wil nog steeds geen TomTom gebruiken, dan ben ik zo weer afhankelijk en weet ik niet waar ik echt uithang. Ik ben echt niet eigenwijs hoor  ;).

Toch valt het me tegen wanneer ik iemand die geboren en getogen is in Nederland het uitspraak  Me moeder durft te schrijven. Tot nu toe werd er niet getolereerd wanneer je foutieve taal schrijft of spreekt. 

Tegenwoordig met Facebook en Twitter kun je ook al makkelijk je schrijf vaardigheden steeds verbeteren. Toch de balans erin zoeken blijft belangrijk. Want anders ga je weer achteruit met de spreektaal ontwikkeling, dus dan maar steeds meer mensen in het echt spreken. Wat ik wel erg hoop is meer correctie bij spelfouten, dat als een vriendin, man of kennis het merkt meteen ook even de juiste woord erbij schrijft. Dat zal voor mij wel heel fijn zijn.

Ik geef wel een tip aan degene die graag wilt integreren. Ga met de inwoners om. Ben jij een kerkelijk mens bezoek dan ook een kerk. Ben je een café, snooker, theater, type? Noem maar op, spaar wat centjes op en bezoek de plekken. Geen geld? geen punt, want er zijn genoeg vrijwilligers die je best kunt helpen naar een vereniging. Spreek je Engels? Zorg ervoor dat de bewoners niet direct Engels met jou gaan spreken. Vraag steeds dat ze de eigen taal met je spreken. Vraag steeds om correcties, durf de taal te spreken en schrijven met de fouten. Je zult wel merken dat men je op een of andere manier je gaat helpen.

Dat men erom lacht of eraan stoort zul je altijd tegen aanlopen, het is nu aan jou om sterk in je schoenen te staan, want het is alleen voor je eigen bestwil.

PS. Mocht ik hierboven taalfouten hebben gemaakt, graag hieronder reageren met juiste formulering en ook de correcte woorden. Alvast bedankt

 

Dit noemen we dus verbinding.

Ik was al sinds vanmorgen bezig met het schrijven van dit korte blog, ook omdat ik graag deze dag niet zomaar ongemerkt voorbij wilde laten gaan.

Er gaat van alles door mijn hoofd heen als ik voornamelijk aan een vrouw denk die mij hier op deze wereld heeft gebracht. Onvergetelijk! Onmisbaar, toch is ze er niet meer. Zij leeft in mij en in mijn kinderen. Deze vrouw herdenk ik bijna elke dag. Deze vrouw heeft in haar jaren wanneer vrouwen weinig rechten hadden ervoor gevochten dat haar dochters werden wie ze nu zijn.

Affijn, ik wil natuurlijk niet alleen over mij hebben. De reden waarom deze blog pas vanavond komt is omdat ik de hele dag met mijn baby dochtertje en twee grotere kinderen bezig was. Daarna kwamen de kindjes van de buren gezellig met ons eten. Erg leuk!

Afgelopen jaren waren niet gemakkelijk, je maakt mee dat mensen in je leven komen en ook soms keihard gaan. Je hebt ook mensen die dan ook bij je blijven hangen ondanks je imperfecties. Die vrouwen, die mensen, die,  die bedoel ik en vandaag wil ik ze enorm bedanken.

Alle vrouwen die ik tot nu toe heb leren kennen zijn dames die allemaal op hun eigen manier proberen iets leuks van het leven te maken.

Deze vrouwen zijn

  • mama’s
  • dames
  • zwangeren
  • meisjes
  • alleenstaanden
  • oma’s
  • tantes
  • schoonzussen
  • Schoonmoeders

Tussen al deze dames zijn er veel die graag een baby willen, veel die al bevallen zijn en aan het proberen balans te vinden tussen werk en gezin. Tussen al die dames ook genoeg die om diverse redenen geen kinderen hebben. Toch vrouwen zijn.

Het zij vechten voor een tweede kind, het zij vechten voor je relatie, vechten voor je vriendschap of familieband.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik kan alles benoemen maar ik weet het ook niet beter dan dat ik het soms meekrijg. Wat leer ik veel zeg! Wat ben ik zelf ook niet perfect zeg!

Ik ben blij om al deze vrouwen te mogen leren kennen. Ik dacht dat ik zielig was omdat ik geen moeder of schoonmoeder die bij mij aan de deur kloppen. Nee het is niet groener bij de buren. Ik dacht dat ik zielig was dat ik 3 keizersnedes kreeg, maar blijkt dat een vriendin of kennis geen borstvoeding heeft kunnen geven door borstoperatie.

Het leven is ingewikkeld en wij vrouwen maken het al niet gemakkelijk voor onszelf en zeker niet voor anderen.

Er zijn dingen die wij moeilijk kunnen loslaten en dat ook verschilt per vrouw. De laatste jaren leer ik alleen maar sterke, gedreven vrouwen kennen. Ik leer ook dat niet iedereen per se in je straatje hoeft te lopen, als je maar elkaar wat gunt en respecteert zul je zien dat het voor jou ook werkt.

Blijf elkaar stimuleren! Elkaar veel gunnen, elkaar corrigeren waar het fout gaat en niet roddelen achter de rug om. Help elkaar de relaties met onze mannen en kinderen te verbeteren en niet vernietigen. Helaas komt dit ook voor.

Mijn zorg dit jaar en de komende jaren is wanneer we eigenlijk anders gaan gedragen, eten of voelen omdat we graag willen afvallen. Omdat iemand ooit een maat kleding als ideaal heeft bepaald. Pas kwam ik tot echter achter dat gezond zijn i s niet per definitie slank zijn. alles heeft zo haar eigen extreme kanten en alles wat te veel is is niet goed.

Hopelijk lukt het ons om de balans te kunnen vinden en gelukkig zijn.

Punt. Love you all!

Met dank aan dames die meedoen en meegedaan hebben aan de BabyCarryWorkout dit jaar tijdens de Negenmaandenbeurs! Wat waren jullie goed! Ik ben zeer dankbaar dat ik jullie heb mogen leren kennen. Jullie kinderen heb mogen ontmoeten en dat jullie mij toevertrouwd om deze kwetsbare momenten met jullie te delen. DAT IS FIJN ZEG om twee keer per week te mogen zijn met mensen waar je gemakkelijk over vrouwelijk ongemakken en gemakken te mogen bespreken en daardoor thuis een leuke gezinsleven verbeteren.

Happy International Women’s day.

Just showing my appreciation to all women  have met so far, women I have learnt a lot from and women who guide me in difficult moments and years! Not forgetting to mention my own mom who made it happen, a woman whom we cannot live without but no longer there.