In mijn geboorteland was ik een stuk gelukkiger dan nu

Als kind op het platteland konden we echt spelen en veel ontdekken zonder dat iemand ons een label gaf. We hadden enorm veel ruimte en mogelijkheden om zelf alles te ontdekken, bouwen en afbouwen. Ik speelde nooit alleen. Men hier vraagt aan ons als gezin waarom we niet gekozen hebben voor thuis-onderwijs. Tja dan zou ik het liefst nu mijn kinderen meenemen naar het platteland om in het echt uit te oefenen

Tuurlijk ben ik een twijfelaar. Ik hou niet van ontwikkelingsorganisaties, ik ben een vaccinatie-twijfelaar, een onderwijs-twijfelaar. Als ik in Afrika was gebleven, was ik misschien overleden aan niet te voorkomen ziektes, maar misschien ook weer niet. Wel was is ik dan dichtbij mijn wortels gebleven, dichtbij mijn ouders. Wij hebben enorm veel geleerd.

Op het land werken, alle soorten groenten kennen, natuurlijke geneesmiddelen, bomensoorten, hebben we van dichtbij meegemaakt.

Seizoenen in de gaten houden, licht van de maan. Feest avonden worden georganiseerd bij volle maan. Dan hoor je trommels en gezang in de wijken. Ruilen van zaden en vee. Niemand is dan arm gezien iedereen en families voor elkaar klaar staan.

En ook het vee: koeien, geiten en schapen melken. Dat was biologie les en dat was landbouw/agriculture. Zonder chemische toevoegingen, dat wel. Mijn ouders bouwden zelf hutjes en huizen van zelf gebakken stenen zonder asbest of andere kankerverwekkende toevoegingen.

Nu leef ik in een wereld waar ik alleen met mijn man de kinderen aan het opvoeden ben. Soms heel triest.  Wat is opvoeding zonder je wortels? Aan wie kun je kennis vragen stellen over  de eerste tandjes, of wat dan ook.

Nu moet ik op gesprek gaan: of mijn kind misschien ook een kans maakt om ergens een moestuintje te maken. Moet niet gekker worden! Wat een wereld van verschil.

Terwijl wij zelf voetballen van fietsbanden en plastiek maakten in Afrika, moeten we hier een lidmaatschap bedrag betalen zodat een kind naar voetbal of hockey kan.

Spelenderwijs leren is doen en niet toetsen!

In Afrika woonden we met vader en moeder en hadden we familie om ons heen. Door de schoolsystemen moesten we helemaal naar de stad waar ik mijn moeder erg weinig zag. Mijn vader werkte wel in de stad en mijn moeder woonde veel op het platteland. Ik realiseer me nu hoe vaak ik mijn moeder heb moeten missen. Hoe ver ik eigenlijk was van mijn eigen wortels.

Eergisteren nadat ik een documentaire had gezien realiseerde ik me dat ik al die jaren niet voor niks twijfelde. Ik wilde naar mama, amai, moeder, mother, wortels. Waar mijn basis opvoeding ligt. Kijk deze film eens, een aanrader zeker voordat je een school voor je kind kiest

Op een dag moest ik met mijn broer mee naar Nederland om verder te studeren. Met het doel dat ik weer terug naar mijn ouders zou gaan, helaas is dit ook weer anders gegaan dan gepland. Weer verder van mijn wortels. Nu getrouwd en ik had echt gehoopt dat ik buiten mijn lieve gezin nog naaste familie zou hebben, het antwoord is helaas nee.

P.S. Mijn ouders zijn helaas  overleden 😦